houtworm
Een aantal insekten kan een behoorlijke schade toebrengen aan meubilair en ander houtwerk. Een bekend voorbeeld uit de tropen is de beruchte termiet, die voor zover ik weet pas één maal in ons land is waargenomen en gelukkig tijdig ontdekt en bestreden; maar ook in onze streken komen genoeg dieren voor, waar we behoorlijk last van kunnen hebben. Een nadeel hiervan is, dat meestal de larven het kwaad doen en die hebben vaak zo’n verborgen leerwijze, dat we de schade pas bemerken als het eigenlijk al te laat is. Zo worden we sinds mensenheugenis al belaagd door de gewone houtworm (Anobium punctatum). Dit dier behoort helemaal niet tot de wormen, maar is een doodgewone kever, maar omdat de larven als een worm door het hout heen wroeten is de naam nog niet zo gek gekozen. De volwassen kevers zijn klein, Vh2 mm, donkerbruin tot bruinzwart van kleur en met een duidelijk bultje op de kop. Nadat het wijfje haar eitjes heeft gelegd in kleine scheurtjes in het hout kruipen daar pas na 45 weken de larf jes uit. Deze vreten zich direct naar binnen, maar zijn dan nog zo klein, dat de schade niet zichtbaar is. De larven blijven bijna drie jaar in het verborgene doorvreten en boren op die manier talrijke gangetjes binnen in het hout, maar komen nooit aan de oppervlakte. Tegen dat ze gaan verpoppen kruipen ze tot vlak onder de buitenste laag van het hout en blijven daar als pop een week of drie liggen.
Pas de volwassen kever, die uit de pop kruipt vreet zich naar buiten: dit geeft de bekende ‘houtwormgaatjes’, waaruit het boormeel tevoorschijn komt. Een veel gebruikt uitdrukking is dan, dat het hout vermolmd is. De volwassen kever leeft maar twee tot drie weken en sterft vaak kort na de paring. In meubels kunnen ze bij een ernstige aantasting vrij veel schade veroorzaken, maar in deuren, ramen of vloeren is het echt niet zo, dat ze de boel zo uithollen, dat een vloer zal inzakken. Behalve de gewone houtworm komen er nog een paar verwante soorten voor en aan één van deze kevertjes danken we de naam doodskloppertje. Dit volwassen dier heeft namelijk de gewoonte om met zijn kop op het hout te tikken, om op die manier een partner te lokken en in stille nachten is dit geluid duidelijk te horen en in vroeger tijden werd dan geloofd, dat dit kloppen het naderen van de dood van een der huisgenoten aankondigde.